Hoe wonderbaarlijk stemmen toch de geschiedenis van Jozef en die van onze Heiland overeen. Ware Jozef niet in Egypteland geweest, alles, mens en dier, zou aan het verderf en de hongerdood prijs gegeven zijn. Hoe duidelijk kunnen wij Gods leidende en besturende hand bespeuren in elk deel van dit wonderbare verhaal. Het gehele wereldgebeuren moet medewerken tot verwezenlijking van Gods plannen en raadsbesluiten.
Onbekend Israël. Historische onwetendheid was lange tijd de voedingsbodem voor het hier en daar opspruiten van meestal goedbedoelde pogingen om de – ten onrechte als verloren beschouwde – stammen van Israël te lokaliseren. Maar een evolutionistische cultuur, die de Bijbelse geschiedenis beschouwt als menselijke verzinsels, behandelt deze pogingen onmiddellijk als onkruid: fantasie, fabels en dwaling.
Dit is de geschiedenis van een vermiste tak van Gods verkoren volk, de Israëlieten. Tien stammen van het noordelijke Hebreeuwse koninkrijk van “Efraïm” werden overwonnen en door de Assyriërs gevangen genomen in de achtste eeuw voor Christus, waarna nooit meer iets van hen werd vernomen.
De oude boodschap van Genade, die vertelt over de fantastische Weg, waardoor de natuurlijke mens wedergeboren wordt tot nieuw en onvergankelijk leven, is nog net zo krachtig als op het moment dat deze voor ons zo waardevolle woorden voor het eerst uitgesproken werden. Ons rest niets anders dan het volledig aanvaarden van deze boodschap. Niet eenmalig, maar elke dag.
In dit boek geeft Liliane Warris gestalte aan haar kennis van de symboliek en de systematiek van het bijbels Hebreeuws. Tegenover de kreet dat God – objectief gezien – “dood” is, stelt de schrijfster dat God leeft en dat Hij dit ook geopenbaard heeft in de structuur van het bijbels Hebreeuws. Een structuur die onmogelijk door mensen bedacht kan zijn.
Leven uit Genade of uit de wet? Hoe is het toch mogelijk dat er in deze hele bedeling zo vaak gewezen moet worden op leven uit alleen Genade? Waarom wil men terug naar een leven onder een wet – of een deel daarvan – die notabene ooit alleen aan Israël als volk gegeven werd en ook weer opgeheven werd? En waarom accepteert men niet dat de wet wel goed is, maar dat het “vlees” nooit de wet kan houden?
Dit is de geschiedenis van “De Weg” die het Woord van God ging. Vanuit Kapernaüm, de stad van de Here Jezus, naar de “einden der aarde” en de “eilanden der zee”. Zodat het volk dat in duisternis wandelde het aan hen beloofde Grote Licht zou zien. Dit boek vertelt over hoe het verder ging met veel volgelingen van de Here Jezus, na Zijn Hemelvaart.
Dit boek pakt de geschiedenis op kort na de verrijzenis van de Here Jezus Christus. Jozef van Arimathea speelde in die geschiedenis een belangrijke rol. Zeer oude geschriften vertellen dat deze man door zijn genadeloze vijanden op zee is gezet. Samen met een paar trouwe metgezellen, in een open boot zonder roeiriemen of zeil, dreven zij ver van hun Judeese thuisland af. Zij keerden ook nooit meer terug. Ze stonden daarentegen aan de basis van de verbreiding van het Christelijk geloof.
Archeologische vondsten hebben aangetoond dat de schrijfkunst reeds ten tijde van Abraham zeer verbreid was en algemeen werd beoefend. Er zijn kleitabletten gevonden die ± 5000 jaar oud zijn en ten dele vóór de zondvloed moeten zijn ontstaan.
De inzichten die men uit deze vroege aantekeningen verkrijgt, werpen de tot nu toe heersende voorstellingen over die tijd volledig ondersteboven. De cultuur van die tijd was een geheel andere dan men lange tijd had aangenomen. Ontdekkingen over Genesis.
Dit boek bevat, om zo te zeggen, het leerstellige avontuur van de schrijver. Hij beleefde dat avontuur toen hij, vast overtuigd van de waarde van de gave van het spreken in tongen, zijn Bijbel opensloeg om het fundament ervan te ontdekken. Stukje bij beetje viel hem de grond onder de voeten weg… Maar de eerlijkheid gebood hem dit te erkennen. Hier is zijn verhaal.
